Charakterystyki B, C i D wyłączników nadprądowych: dlaczego eska wybija, a czasem nie wybija, choć powinna
Wyłącznik nadprądowy ma dwa wyzwalacze: termiczny, który działa powoli przy przeciążeniu, i elektromagnetyczny, który działa natychmiast przy zwarciu. Litera przed prądem znamionowym mówi, gdzie kończy się jeden, a zaczyna drugi.
Także w językach: English · Português (Brasil) · Deutsch
Na każdym wyłączniku nadprądowym jest oznaczenie w rodzaju B16 albo C10. Liczba to prąd znamionowy w amperach. Litera to charakterystyka czasowo-prądowa i odpowiada na pytanie, którego większość ludzi nigdy nie zadaje: jak duży musi być prąd, żeby wyłącznik zadziałał natychmiast?
Dwa wyzwalacze, jeden styk
W wyłączniku nadprądowym (MCB, potocznie „eska”, od oznaczeń dawnych serii S) na ten sam styk działają dwa niezależne mechanizmy.
- Wyzwalacz termiczny to bimetal nagrzewany przez prąd. Wygina się powoli i wyłącza przy przeciążeniu: trochę za dużym prądzie przez dłuższy czas. Im większe przeciążenie, tym szybciej.
- Wyzwalacz elektromagnetyczny to cewka. Gdy prąd skacze do wielokrotności prądu znamionowego, jak przy zwarciu, cewka w kilka milisekund otwiera zamek.
Wyzwalacz termiczny chroni przewód przed powolnym przegrzewaniem. Elektromagnetyczny radzi sobie z prądami zwarciowymi, które zniszczyłyby go w kilka sekund.
Co obiecuje prąd znamionowy
Dla wyłączników według PN-EN 60898-1 (norma dla wyłączników instalacyjnych) część termiczną opisują trzy punkty. In to prąd znamionowy:
| Prąd | Co wyłącznik musi zrobić |
|---|---|
| 1,13 × In | Nie zadziałać przez co najmniej godzinę |
| 1,45 × In | Zadziałać w ciągu godziny |
| 2,55 × In | Zadziałać w czasie od 1 do 60 s (do 120 s powyżej 32 A) |
Wyłącznik B16 musi więc wytrzymać 18 A przez co najmniej godzinę, a przy 23 A zadziałać w ciągu godziny. To celowo powolne: czajnik i grzejnik przez pięć minut w jednym obwodzie go nie wyłączą i nie powinny.
Liczba 1,45 nie jest przypadkowa. PN-HD 60364-4-43 wymaga, by prąd zadziałania zabezpieczenia był nie większy niż 1,45 obciążalności długotrwałej przewodu (Iz). Dla wyłącznika nadprądowego sprowadza się to do prostej reguły IB ≤ In ≤ Iz: prąd obciążenia nie większy niż prąd znamionowy wyłącznika, a ten nie większy niż obciążalność przewodu.
Charakterystyki: gdzie zaczyna się „natychmiast”
Litera mówi, w jakim zakresie na pewno zadziała wyzwalacz elektromagnetyczny:
| Charakterystyka | Zadziałanie natychmiastowe między | Dla wyłącznika 16 A | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|---|
| B | 3 a 5 × In | 48 a 80 A | Mieszkania, gniazda, oświetlenie, długie obwody |
| C | 5 a 10 × In | 80 a 160 A | Silniki, większe grupy opraw LED, prądy rozruchowe |
| D | 10 a 20 × In | 160 a 320 A | Transformatory, spawarki, duże silniki |
Poniżej tego zakresu wyłącznik polega na bimetalu i może potrzebować sekund lub minut. Powyżej otwiera się w czasie dużo krótszym niż dziesiąta część sekundy, zwykle w kilka milisekund. W samym zakresie zależy to od konkretnego egzemplarza.
Dlaczego charakterystyka ma znaczenie: rozruch i prąd zwarcia
Wiele odbiorników pobiera przy włączeniu udar prądu: rozruch silnika, magnesowanie transformatora, ładowanie kondensatorów w zasilaczach LED. Wyłącznik B może uznać taki udar za zwarcie i wybijać przy każdym włączeniu. To główny powód, by wybrać C.
Wyższa charakterystyka ma jednak cenę. Żeby zadziałać natychmiast, wyłącznik potrzebuje większego prądu zwarcia, a ten ogranicza impedancja całej pętli: sieci zasilającej, przewodu do miejsca zwarcia i z powrotem. To impedancja pętli zwarcia Zs. PN-HD 60364-4-41 wymaga, by w układzie TN obwód odbiorczy do 32 A przy 230 V został samoczynnie wyłączony w ciągu 0,4 s. Najprościej zapewnia to wyzwalacz elektromagnetyczny, więc musi być spełniony warunek Zs × Ia ≤ U0, gdzie Ia to prąd pewnego zadziałania natychmiastowego:
| Wyłącznik | Ia (pewne zadziałanie) | Największe Zs (230 V ÷ Ia) |
|---|---|---|
| B16 | 80 A | ok. 2,9 Ω |
| C16 | 160 A | ok. 1,4 Ω |
| B10 | 50 A | ok. 4,6 Ω |
| C10 | 100 A | ok. 2,3 Ω |
W praktyce pomiarowej dolicza się jeszcze błąd miernika i nagrzanie przewodów, więc zmierzona wartość powinna mieć zapas. Idea się nie zmienia: długi i cienki przewód za wyłącznikiem C może nigdy nie dać prądu zwarcia wystarczającego do natychmiastowego wyłączenia. Dlatego w mieszkaniach domyślnie stosuje się B, a C wybiera się z konkretnego powodu.
W układzie TT prąd doziemienia jest zwykle zdecydowanie za mały dla jakiegokolwiek wyłącznika nadprądowego i wyłączenie zapewnia różnicówka. O układach sieci jest kolejny artykuł z tej serii.

To samo zwarcie doziemne na końcu 80 m przewodu 1,5 mm², około 90–100 A. To więcej niż próg wyzwalania natychmiastowego B16, więc wyłącza w milisekundach; C16 potrzebuje więcej i czeka na wyzwalacz termiczny, prawie sekundę.
Dlaczego wyłącznik wybija
- Przeciążenie: za dużo odbiorników w jednym obwodzie. Wybija po sekundach lub minutach, a sam wyłącznik bywa ciepły.
- Zwarcie: faza dotyka neutralnego albo uziemionej części metalowej. Wybija natychmiast, często z głośnym trzaskiem.
- Rozruch: wybija tylko w chwili włączenia, zwykle silnik albo duża grupa oświetlenia na charakterystyce B.
- Uszkodzony odbiornik: wybija za każdym razem, gdy włączysz jedno konkretne urządzenie.
Dlaczego wyłącznik nie wybija, choć powinien
To groźniejszy przypadek:
- Wyłącznik jest za duży dla przewodu. B20 na przewodzie 1,5 mm² pozwala mu przez godziny przewodzić więcej, niż powinien. Przewód się grzeje, izolacja się starzeje i w końcu zawodzi. Wyłącznik chroni przewód tylko wtedy, gdy jest do niego dobrany.
- Impedancja pętli zwarcia jest za duża dla danej charakterystyki. Obudowa urządzenia przy doziemieniu pozostaje wtedy pod napięciem przez sekundy zamiast milisekund.
- Wyłącznik stoi w przewodzie neutralnym zamiast fazowym. Wyłącza obwód, ale wszystko za nim zostaje pod napięciem.
Typowa polska para to B10 dla oświetlenia na przewodzie 1,5 mm² i B16 dla gniazd na 2,5 mm² miedzi. Ostateczny dobór zależy jednak od sposobu ułożenia przewodu (PN-HD 60364-5-52) i należy do projektanta, a pomiary odbiorcze to sprawdzają.
Sprawdź na schemacie
W WireWhy każdy wyłącznik nadprądowy ma ustawienie charakterystyki B, C albo D, a symulacja korzysta z zakresów PN-EN 60898-1 (przyjmuje środek każdego zakresu, więc prawdziwy wyłącznik może zadziałać w dowolnym jego miejscu). Postaw grzejnik na B16 i dołóż drugi, żeby zobaczyć zadziałanie przy przeciążeniu po odpowiednim czasie; zrób doziemienie na końcu długiego przewodu i porównaj B16 z C16; daj wyłącznik 32 A na przewód 1,5 mm² z dużym obciążeniem i zobacz, jak przewód się przegrzewa, a wyłącznik trzyma.
Otwórz WireWhy na wirewhy.com/pl i zobacz, który wyłącznik zadziała i kiedy. O urządzeniu, które chroni ludzi, a nie przewody, przeczytasz w artykule Dlaczego wybija różnicówka?